Voorwoord

Het is inmiddels traditie: tegelijk met de Staat van het Onderwijs presenteert Ouders & Onderwijs de visie van ouders op dit onderwijs. Inmiddels zijn we toe aan de derde Staat van de Ouder. We deden voor deze editie representatief onderzoek onder ouders en we gebruikten de signalen die we dagelijks binnenkrijgen via ons informatiepunt.

Zijn ouders tevreden over het onderwijs?


Ja, over het algemeen kunnen we dit concluderen. Ouders met kinderen op de basisschool zijn weliswaar een stuk tevredener dan ouders met kinderen op de middelbare school. Ouders beschouwen leraren – vrijwel unaniem – als bepalende factor voor de kwaliteit van onderwijs. Zij delen dan ook de zorgen van de leraren over de werkdruk en het groeiende lerarentekort en steunen hen hierin. Een derde van de scholieren heeft in de praktijk al te maken met lesuitval of zelfs een vierdaagse schoolweek. Ouders willen absoluut niet dat de klassen groter worden en ze willen geen onbevoegden voor de klas. Wat volgens ouders dan wel de oplossing is? Meer geld naar het onderwijs, werk maken van een positiever imago van het vak en een betere beloning van leraren.

Hoe is het contact met de school?


Ouders zijn zeer betrokken en over het algemeen blij met het contact met school. We vroegen ouders naar hun bijdrage als het gaat om helpen op school. De antwoorden laten een breed scala aan activiteiten zien: van luizenpluizen tot klaar-over, van klassenvader tot MR-lid. Ouders besteden per maand meer dan 2,5 uur aan activiteiten op school en veel ouders geven aan graag nog meer te willen doen. Zeker in het voortgezet onderwijs. Voor ouders in de medezeggenschap ligt nog een taak in het meer betrekken van de andere ouders bij hun werkzaamheden, waar slechts 1 op de 4 ouders zich door de MR vertegenwoordigd voelt.




Als het niet vanzelf gaat


Desondanks – en helaas – zal een grote groep ouders zich niet herkennen in bovenstaande bevindingen. Zij hebben namelijk een kind wat niet ‘past’ in ons onderwijssysteem. Hun kinderen zitten thuis, of ongelukkig op school. Voor hun kinderen is de droom van een onbezorgde schooltijd onbereikbaar geworden. Daarom luiden we in deze Staat van de Ouder de alarmbel over de praktijk van passend onderwijs. Dit is met stip het vraagstuk dat de hoogste prioriteit verdient van politiek, overheid en iedereen die werkzaam is in het onderwijs. Veel ouders die ermee te maken krijgen worden tot wanhoop gedreven. Iedere maand krijgen wij 500 ouders aan de telefoon die vastlopen op het moment dat hun kind extra ondersteuning nodig heeft. Ze worden van het kastje naar de muur gestuurd en lopen vast in het contact met de school. Ongewild komen zij in conflict met professionals die de rechten van ouder en kind niet respecteren. In het ergste geval krijgen ze te maken met Veilig Thuis meldingen en andere vormen van dwang. De groep ouders die vastloopt in de groeven van dit systeem neemt dagelijks toe. We roepen daarom iedereen op om nog veel serieuzer oog te hebben voor de rechten van ouders en kinderen en meer te doen om inclusief onderwijs realiteit te maken. Dit is een verantwoordelijkheid van allen die in, aan en rondom het onderwijs werken.


Ik hoop dat deze Staat van de Ouder stof tot nadenken geeft, u af en toe een glimlach bezorgt en waar nodig de wenkbrauwen doet fronsen. Ik wens u veel leesplezier.



Met vriendelijke groet,

Lobke Vlaming

Directeur Ouders & Onderwijs